Op een blauwe maandag loop je 's avonds laat naar buiten en kijk je gefascineerd naar de sterrenhemel. Je herkent een aantal hemellichamen die je door de jaren heen al zoveel vaker hebt mogen bewonderen. Vliegtuigen flipperen hun nachtlichten naar je en alles lijkt voor een kort moment precies zo te zijn als het moet zijn. Een geruststellende gedachte vlak voordat je van plan bent dromenland in te gaan. Dan, als in een flits, zie je een klein helder lichtje een onlogische beweging maken. Niet een beweging zoals je die van vliegtuigen gewend bent, in één rechte lijn vooruit, maar schichtig heen en weer. Wat in hemelsnaam zou dat kunnen zijn, of heb je het je verbeeld? Dat kan zomaar. Het is laat tenslotte en je had eigenlijk allang in je bed willen liggen. Je knippert kort met je ogen en knijpt je wimpers samen als je nogmaals op dezelfde hoogte het luchtledige intuurt. Niets te zien. Natuurlijk niets te zien. Je wilt net schamper om jezelf gaan lachen, totdat je weer kort wordt opgeschrikt door eenzelfde beweging van licht. Een onmogelijke serie onverklaarbare verschijnselen heeft zich aan je geopenbaard. Je weet dat toeval zich niet twee keer op eenzelfde wijze aandient. Je stelt jezelf de vraag, de vraag die zoveel anderen zich ook al eens gesteld hebben. Wat als…

***

(…)

‘Contact’ - mixed media 21 × 28 cm | 2019