Kunst op z’n Best in Stavoren
een bijzondere open atelier-kunstwandelroute deze zomer
HUMOR
‘Ik ben nogal een serieuze vrouw, ben ik achtergekomen. En jullie misschien wel met mij. In mijn verhalen zit altijd een bepaald gewicht, gewicht dat op mij leunt en dat ik hoop te verlichten door te delen, door vragen te stellen, door te nuanceren en te ontleden, door erover te filosoferen. Alles bij elkaar ook nogal een serieuze zaak. De 'grap is', al is het voor mijzelf niet altijd grappig, dat mijn mannen (grote man, kleine man) veel beter te bereiken zijn met humor en zich het liefst naar de buitenwereld toe bewegen met humor. Ik ben op mijn man gevallen, voornamelijk omdat hij mij kan laten lachen en vrijwel iedere complexe situatie weet te verlichten met plezier, ook al is het niet áltijd op zijn plaats. Voor mijn zoontje geldt hetzelfde. Hij is nog jong en aan het uitvinden hoe humor het beste bedreven kan worden. Daarvoor moet hij natuurlijk oefenen, heel veel oefenen. Hij hanteert in zijn experimentele fase een behoorlijk breed spectrum dat reikt van slapstick, uitvergroten, leedvermaak tot woordgrapjes en zelfbedachte moppen. De intentie is in ieder geval plezier en één van de hoofddoelen, merk ik vaak op, is proberen mama aan het lachen te maken. Beide heren zijn daar zeer bedreven in. (…)
Did I climb the right ladder?’ - mixed media 68 × 32 cm | 2020
ODE AAN DE ZON
Daar zit ik dan op mijn bankje voor huis de eerste zonnestralen te absorberen alsof mijn leven ervan afhangt. En geloof me dat het dat doet. Zoals ieder jaar is de winter, voor mij in ieder geval, nét iets te lang geweest en het verlangen naar warmte en het buitenleven groot. Altijd weer is het een wankel evenwicht, maar de afgelopen weken sloeg mijn metertje volledig in het rood en ben ik als een soort junkie vandaag eindelijk mijn shot vitamine D gaan halen. Kun je een overdosis vitamine D krijgen? Want ik ga ervoor! Ik lijk wel een zonaanbiddende extremist en zou het liefst onmiddellijk mijn korte rokjes vooraan in de kast hangen (vrouw van bijna vijftig: wie houd ik voor de gek ;-), maar ik weet beter. De lente in Nederland is een fragiel gegeven, de winter en de zomer ook trouwens. Niet getreurd, in de herfst zitten we geramd! De ironie. (…)
Can You See the Light’ - mixed media 24 × 26 cm | 2025
een en een is drie
Wij hebben onlangs de toypoedel van mijn zusje op bezoek gehad, een geweldig leuk beestje genaamd Pippa, die grappig genoeg net zo groot is als onze poes Streepje. Wij hebben in ons huis een vrij lange smalle gang die je van de galerie naar de woonkamer brengt en daar lag Streepje pontificaal middenin het pad. Pippa stond op zekere afstand van haar te piepen en steeds heen en weer te drentelen. Ze durfde er overduidelijk niet langs. Stiekem zijn ze gek op elkaar. Ze zijn van dezelfde leeftijd, jong, speels, wat kan er fout gaan, zou je denken. Naja..., als enthousiast met de staart zwaaien voor beide iets totaal anders betekent, best wel veel. En zo stuiven ze regelmatig uit elkaar, met de haren overeind omdat ze elkaar weer eens niet goed begrepen hebben. (…)
‘Home is Where the Heart Is’ - mixed media 30 × 21 cm | 2023
Herinneren
Toen ik mezelf ooit, lang geleden, toestond om eindelijk iets in de kunsten te gaan doen in plaats van de volgende managementopleiding te volgen met een baangarantie, moest ik mezelf afvragen waarom. Dat vereiste de opleiding van mij, niet alleen tijdens psychologie, filosofie, mentorlessen waar we een visie moesten neerleggen en de themavakken, maar vooral in de nadagen van mijn opleiding toen ik aan de langdurige bevalling begon van mijn eindexamenwerk en het waarom als een soort te grote baby uit een te klein gaatje geperst moest worden. Sorry voor het lugubere plaatje, maar ik ben nu eenmaal visueel ingesteld. ;-) Het is helaas een goede omschrijving van de moeite die het me gekost heeft. Wat bleek? Het waarom vergde van mij eerlijkheid, openheid en boven alles kwetsbaarheid. Pfoeh, als ze het me op voorhand verteld hadden, dan had ik mijn portie aan Fikkie gegeven waarschijnlijk. Maar als je in het zevende jaar zit van een vierjarige opleiding, dan heb je genoeg porties doorgeschoven en wordt het tijd. Vooral mijn vader werd met de dag ongeduldiger en vreesde dat ik werkelijk geen enkele studie zou gaan afronden en hij inderdaad opgescheept zat met een dochter die niet in staat was ook maar 'iets' in haar leven af te maken. (…)
‘Herinneren’ - tekening 10 × 14 cm uit de collectie YOU and ME artwork (anoniem)