reflecties
wekelijkse columns · bij elke column een van mijn werken
onder het oppervlakbeweeg eroverheen · klik op een thema
DIEREN’RIJK’
Een ijskoude ochtend, dauw op het water, de volle maan achter ons en de zon voor ons. Met mijn zoontje en zijn papa in het bootje door het achterland van Stavoren, waar het dierenrijk zich laat zien.
BOEREN IN HET BOS
Uit de serie Lichtpuntjes
Varkentjes. Ik kan er niets aan doen, ik vind ze geweldig, met hun prachtige, dikke, vreselijk vieze snuitjes, hun heerlijke geknor en hun gewroet in de aarde. Ze lijken zo speels en ongeremd. Daar ben ik dus van: van dat met modder bedekte speelplezier. Als mijn kind na een dag buiten spelen van boven tot onder vies is, licht mijn hart een beetje op, want dan kan hij het alleen maar heel leuk hebben gehad. En als ik die opeengestapelde varkens zie die in de bio-industrie als ons eten moeten dienen, gebeurt het tegenovergestelde en zakt de moed me in de schoenen. Wat is er van ons mensen geworden, dat we denken zo met onze dieren te moeten omgaan?
Nu ga ik hier niet lang en breed bij stilstaan, want deze column valt in de categorie 'lichtpuntjes'. Het doel is te laten zien wat wij mensen allemaal voor moois doen, welke prachtige initiatieven we nemen, en hoe we in staat zijn het leven om ons heen meer kleur te geven zonder alles per definitie naar onze hand te zetten.
De liefde voor het dier vindt uitdrukking in Boeren in het Bos, het bedrijf van Richard en Mariska. Ik kende ze niet, totdat ik bij mijn vaste voedselleverancier, de Graasboerderij in Sondel, speklapjes met deze naam in de vriezer zag liggen. Ik eet niet zoveel varkensvlees meer, precies om de reden die ik net gaf, maar ik ben er stiekem gek op, en mijn kind nog veel meer. Om hem te verwennen nam ik een pakje mee, en thuis bleek het de jackpot.
de logica van geluk
Deze is speciaal voor jou, Chris… dank je.
Hoe schrijf je over geluk, zonder meteen pathetisch te worden. Ik werd door een goede vriend, die ook mijn verhalen leest, aangezet om daar eens over na te denken. Het toeval wil dat ik eerder (veel eerder) in de tijd al eens bij mijn zusje een boek in handen had gehad, van een ex-werknemer van Google, als ik het mij goed herinner, die dacht de formule te hebben gevonden. Natuurlijk werd het boek een bestseller, want drinken uit de magische fontein van welvaart, voorspoed en welbevinden willen we allemaal. Of er ook daadwerkelijk handvatten werden aangeboden, kan ik me niet herinneren. Wat ik me wel herinner, is dat zijn achtergrond noemenswaardig is. Hij had namelijk zijn zoon verloren. Een jongen die midden in het leven stond en van wie hij als vader afscheid heeft moeten nemen in veel te korte tijd, en op veel te jonge leeftijd.
'With My Hair on Fire' – mixed media 29 x 42 cm | 2020 | SOLD
HOLY MAN OF NATURE
Dit werk is inmiddels in handen van mijn zwager, wat ik een hele eer vind. En toch mis ik het. Er gaat iets heiligs van uit, een onbewogen rust en een zeker weten. Waarschijnlijk is het de oogopslag van de hoofdpersoon, 'de Holy Man himself'. Mijn man riep, toen hij klaar was: 'Wat een griezel!' en dat heb ik nooit begrepen. Wat mij betreft wasemt de gezichtsuitdrukking pure 'het is goed zoals het is' uit. Voor zover je zoiets uit kunt wasemen ;-) Het zette me aan het denken. De natuur heeft in die zin beide in zich: het griezelige, onvoorspelbare, niet te beheersen, angstaanjagende, wilde én de andere kant: het wonderlijke, magnifieke, schilderachtige – raar toch, dat je het zo kan noemen. De natuur kwam toch vóór het schilderen – en zeker ook het serene, rustgevende en het de mens koesterende. Het is de dualiteit die in dit aardse bestaan verweven zit en ons steeds heen en weer trekt tussen uiterste polen. (…)
'Holy Man of Nature' - mixed-media 33 × 24 cm | 2020 - SOLD
ODE AAN DE ZON
Daar zit ik dan op mijn bankje voor huis de eerste zonnestralen te absorberen alsof mijn leven ervan afhangt. En geloof me dat het dat doet. Zoals ieder jaar is de winter, voor mij in ieder geval, nét iets te lang geweest en het verlangen naar warmte en het buitenleven groot. Altijd weer is het een wankel evenwicht, maar de afgelopen weken sloeg mijn metertje volledig in het rood en ben ik als een soort junkie vandaag eindelijk mijn shot vitamine D gaan halen. Kun je een overdosis vitamine D krijgen? Want ik ga ervoor! Ik lijk wel een zonaanbiddende extremist en zou het liefst onmiddellijk mijn korte rokjes vooraan in de kast hangen (vrouw van bijna vijftig: wie houd ik voor de gek ;-), maar ik weet beter. De lente in Nederland is een fragiel gegeven, de winter en de zomer ook trouwens. Niet getreurd, in de herfst zitten we geramd! De ironie. (…)
Can You See the Light’ - mixed media 24 × 26 cm | 2025
Jos, de anti- tropische boom
Hoi, mijn naam is Jos. Ik ben een anti-tropische boom (wat zoveel inhoudt dat ik eruitzie als een palmboom maar allesbehalve veel zon mag genieten). Ik heb heerlijk sappige vruchten voortgebracht, sta stevig met mijn wortels in de grond en toch overviel mij laatst een storm die zijn weerga niet kende. Ik kan nog steeds niet geloven dat ik het er heelhuids vanaf heb gebracht, zo heb ik staan schudden en beven. Mijn wortels zijn opnieuw zoekend naar houvast, mijn stevige basis probeert de knoop waarin hij is geschoten te ontwaren en van alle ellende hebben de vruchten zich teruggetrokken en gewapend tegen meer slecht weer door hun schil te verstevigen. Geloof me, het zijn geen kokosnoten, maar ze zijn nu net zo hard geworden, als niet harder. (…)
‘stormy weather’ - mixed media van 11 × 14 cm | 2026
Raindrops on wood
Vandaag deel ik graag een van mijn favoriete werken: 'Raindrops on wood'. 🌧️🪵
Dit mixed media kunstwerk heeft een speciale plek in mijn hart. Het is een poos geleden verhuisd naar de slaapkamer van een getalenteerd meisje die het als verjaardagscadeau van haar vader kreeg. Hoe bijzonder is dat? Hij wil haar op alle mogelijke manieren stimuleren om haar creativiteit en tekentalent volledig te ontplooien. En wat is er inspirerender dan zo'n daad van aanmoediging?