HOLY MAN OF NATURE
Dit werk is inmiddels in handen van mijn zwager, wat ik een hele eer vind. En toch mis ik het. Er gaat iets heiligs van uit, een onbewogen rust en een zeker weten. Waarschijnlijk is het de oogopslag van de hoofdpersoon, 'de Holy Man himself'. Mijn man riep, toen hij klaar was: 'Wat een griezel!' en dat heb ik nooit begrepen. Wat mij betreft wasemt de gezichtsuitdrukking pure 'het is goed zoals het is' uit. Voor zover je zoiets uit kunt wasemen ;-) Het zette me aan het denken. De natuur heeft in die zin beide in zich: het griezelige, onvoorspelbare, niet te beheersen, angstaanjagende, wilde én de andere kant: het wonderlijke, magnifieke, schilderachtige – raar toch, dat je het zo kan noemen. De natuur kwam toch vóór het schilderen – en zeker ook het serene, rustgevende en het de mens koesterende. Het is de dualiteit die in dit aardse bestaan verweven zit en ons steeds heen en weer trekt tussen uiterste polen.
'Holy Man of Nature' - mixed-media 33 × 24 cm | 2020 - SOLD
(…) De ervaring van het Goddelijke is voor mij altijd het meest voelbaar in de natuur geweest. Er was een tijd dat ik 's ochtends bij de ochtenddauw op mijn sup de achterafkanaaltjes bepeddelde en me dan opgenomen voelde in een paradijs. En zo voelt het vandaag de dag als ik met mijn hond de bossen intrek of langs de stranden wandel. Als ik niet meer weet wat ik met mezelf aan moet, als ik mentaal even helemaal leeg ben, dan is dat mijn enige redding: de natuur intrekken en me erin onderdompelen om daarna opgeladen, vrijwel herboren mijn positie weer in te nemen, welke dat op het gegeven moment ook is. 'Holy Man of Nature' drukt dat verlangen om terug te keren naar die natuurstaat het beste uit. Ik heb er echte bladeren uit het bos in opgenomen op de achtergrond, want geen enkele penseelstreek, sjabloon of collagetechniek kon het gevoel voldoende uitdrukken. Het had de daadwerkelijke natuur erin nodig.
Zoals we opladen in de natuur, zo doen we dat ook als we even een poosje uit de structuur stappen die ons dagelijkse leven kan gijzelen. Vakantie noemen mensen het ook wel eens, een weekendje weg, een pauze, een sabbatical, a break… Allemaal heel gezonde manieren van opladen. In combinatie met wat tijd ervan in de natuur, zou het wel eens helend kunnen werken. Het niet hoeven, geen restricties, geen systeem waarin gepast moet worden en de wereld aan schoonheid om je heen. Ik ga beide komende tijd even tot me nemen, rust, de natuur en daarbovenop wat 'quality time' met de mensen die ik het dichtst bij me heb. Ik hoop dat het voor ieder van jullie geldt. Geniet ervan, laat het even allemaal los, de boel de boel, of zoals wij in ons gezin vaak zeggen: 'Even chillen met die billen'.
Komende tijd dus geen reflecties van mijn hand… ik neem 'chillen met die billen' altijd heel serieus ;-) Waarschijnlijk een weekje of twee, drie. Daarna pak ik de pen weer op. Voor mensen die mijn reflecties liever niet meer ontvangen, is uitschrijven heel eenvoudig. Dat kan onderaan de pagina met een enkele klik. De rest van jullie kunnen na mijn pauzetijd gewoon weer wekelijks een bericht van me ontvangen. Tot dan en daar.
Oh, en mocht je nog een goed vakantieboek nodig hebben, van zeilen houden, magie en avontuur, een vleugje romantiek… (want wat zijn we zonder de liefde;-) Tegenwoordig liggen er ook wat exemplaren van Omaria (de Nachtreizigers) bij Buuf Jelly (de mooiste winkel aan het IJsselmeer in Stavoren), dus dat is twee vliegen in een klap: een prachtige outfit en een goed boek onder de arm, voor onder die parasol op dat zomerse terras. Ik zie je zo zitten…