‘Ik ben nogal een serieuze vrouw, ben ik achtergekomen. En jullie misschien wel met mij. In mijn verhalen zit altijd een bepaald gewicht, gewicht dat op mij leunt en dat ik hoop te verlichten door te delen, door vragen te stellen, door te nuanceren en te ontleden, door erover te filosoferen. Alles bij elkaar ook nogal een serieuze zaak. De 'grap is', al is het voor mijzelf niet altijd grappig, dat mijn mannen (grote man, kleine man) veel beter te bereiken zijn met humor en zich het liefst naar de buitenwereld toe bewegen met humor. Ik ben op mijn man gevallen, voornamelijk omdat hij mij kan laten lachen en vrijwel iedere complexe situatie weet te verlichten met plezier, ook al is het niet áltijd op zijn plaats. Voor mijn zoontje geldt hetzelfde. Hij is nog jong en aan het uitvinden hoe humor het beste bedreven kan worden. Daarvoor moet hij natuurlijk oefenen, heel veel oefenen. Hij hanteert in zijn experimentele fase een behoorlijk breed spectrum dat reikt van slapstick, uitvergroten, leedvermaak tot woordgrapjes en zelfbedachte moppen. De intentie is in ieder geval plezier en één van de hoofddoelen, merk ik vaak op, is proberen mama aan het lachen te maken. Beide heren zijn daar zeer bedreven in. (…)

Did I climb the right ladder?’ - mixed media 68 × 32 cm | 2020