reflecties
wekelijkse columns · bij elke column een van mijn werken
onder het oppervlakbeweeg eroverheen · klik op een thema
de logica van geluk
Deze is speciaal voor jou, Chris… dank je.
Hoe schrijf je over geluk, zonder meteen pathetisch te worden. Ik werd door een goede vriend, die ook mijn verhalen leest, aangezet om daar eens over na te denken. Het toeval wil dat ik eerder (veel eerder) in de tijd al eens bij mijn zusje een boek in handen had gehad, van een ex-werknemer van Google, als ik het mij goed herinner, die dacht de formule te hebben gevonden. Natuurlijk werd het boek een bestseller, want drinken uit de magische fontein van welvaart, voorspoed en welbevinden willen we allemaal. Of er ook daadwerkelijk handvatten werden aangeboden, kan ik me niet herinneren. Wat ik me wel herinner, is dat zijn achtergrond noemenswaardig is. Hij had namelijk zijn zoon verloren. Een jongen die midden in het leven stond en van wie hij als vader afscheid heeft moeten nemen in veel te korte tijd, en op veel te jonge leeftijd.
'With My Hair on Fire' – mixed media 29 x 42 cm | 2020 | SOLD
HUMOR
‘Ik ben nogal een serieuze vrouw, ben ik achtergekomen. En jullie misschien wel met mij. In mijn verhalen zit altijd een bepaald gewicht, gewicht dat op mij leunt en dat ik hoop te verlichten door te delen, door vragen te stellen, door te nuanceren en te ontleden, door erover te filosoferen. Alles bij elkaar ook nogal een serieuze zaak. De 'grap is', al is het voor mijzelf niet altijd grappig, dat mijn mannen (grote man, kleine man) veel beter te bereiken zijn met humor en zich het liefst naar de buitenwereld toe bewegen met humor. Ik ben op mijn man gevallen, voornamelijk omdat hij mij kan laten lachen en vrijwel iedere complexe situatie weet te verlichten met plezier, ook al is het niet áltijd op zijn plaats. Voor mijn zoontje geldt hetzelfde. Hij is nog jong en aan het uitvinden hoe humor het beste bedreven kan worden. Daarvoor moet hij natuurlijk oefenen, heel veel oefenen. Hij hanteert in zijn experimentele fase een behoorlijk breed spectrum dat reikt van slapstick, uitvergroten, leedvermaak tot woordgrapjes en zelfbedachte moppen. De intentie is in ieder geval plezier en één van de hoofddoelen, merk ik vaak op, is proberen mama aan het lachen te maken. Beide heren zijn daar zeer bedreven in. (…)
Did I climb the right ladder?’ - mixed media 68 × 32 cm | 2020
vlindertje ‘ammenooitniet’
Soms opent geluk zich niet door harder te vliegen, maar door zachter te fladderen.
Vlindertje ‘Ammenooitniet’ vloog door een laag wolkendek heen en maakte zich druk. Hij had een lange reis gemaakt als rups die maar niet genoeg bladeren kon eten en steeds maar weer op zoek was naar iets om zijn buik te vullen. De donkere dagen in de cocon hadden hem neerslachtig en verdrietig gemaakt en het wachten leek voor eeuwig te duren. Vriendjes van hem hadden aangegeven dat het wachten het meer dan waard zou zijn.
Er gaat een wereld voor je open straks, zeiden ze.
Vlindertje ‘Ammenooitniet’ zag het helaas niet zo zonnig in. Dat bleek zelfs toen hij, na de lange zit in zijn veeeeel te kleine huisje, zijn gigantische blauwe vleugels mocht uitslaan en zonder enige oefening of aarzeling zomaar de lucht in fladderde. Want zo heet dat als je een vlinder bent: fladderen. Dat had hij al horen zeggen. Vliegen is iets totaal anders, werd hem ingefluisterd.
‘Wees maar blij dat je een fladderaar bent,’ zeiden ze er dan voldaan achteraan. (…)
animatie fragment van ‘…and then there was light!’ - 34 × 24 cm | 2019