reflecties
wekelijkse columns · bij elke column een van mijn werken
onder het oppervlakbeweeg eroverheen · klik op een thema
Herinneren
Toen ik mezelf ooit, lang geleden, toestond om eindelijk iets in de kunsten te gaan doen in plaats van de volgende managementopleiding te volgen met een baangarantie, moest ik mezelf afvragen waarom. Dat vereiste de opleiding van mij, niet alleen tijdens psychologie, filosofie, mentorlessen waar we een visie moesten neerleggen en de themavakken, maar vooral in de nadagen van mijn opleiding toen ik aan de langdurige bevalling begon van mijn eindexamenwerk en het waarom als een soort te grote baby uit een te klein gaatje geperst moest worden. Sorry voor het lugubere plaatje, maar ik ben nu eenmaal visueel ingesteld. ;-) Het is helaas een goede omschrijving van de moeite die het me gekost heeft. Wat bleek? Het waarom vergde van mij eerlijkheid, openheid en boven alles kwetsbaarheid. Pfoeh, als ze het me op voorhand verteld hadden, dan had ik mijn portie aan Fikkie gegeven waarschijnlijk. Maar als je in het zevende jaar zit van een vierjarige opleiding, dan heb je genoeg porties doorgeschoven en wordt het tijd. Vooral mijn vader werd met de dag ongeduldiger en vreesde dat ik werkelijk geen enkele studie zou gaan afronden en hij inderdaad opgescheept zat met een dochter die niet in staat was ook maar 'iets' in haar leven af te maken. (…)
‘Herinneren’ - tekening 10 × 14 cm uit de collectie YOU and ME artwork (anoniem)
de spiegel van de ander
In het boek Omaria, wat ik bijna klaar heb liggen voor print, komt het begrip dualiteitsprincipe aan de orde. Ik geloof dat het ergens in de wiskunde betekenis heeft, maar ik heb het volledig uit zijn originele context gehaald en één van de karakters in het boek ermee aan de haal laten gaan. Een experiment als het ware. Het mooie van magisch realisme is, dat je hier gewoon mee weg komt en mensen enkel zich gaan afvragen of er iets soortgelijks ook echt bestaat. Sinne in Omaria leeft in twee werelden en om het verhaal even helemaal plat te slaan, lijken de twee werelden twee kanten van een medaille. Het principe dat zij hanteert gaat uit van gescheidenheid. Alsof wit aan de ene kant is en zwart aan de andere. Alsof de ene wereld alleen liefde kent en de andere alleen haat. Om het thema van het boek goed uit te diepen, werkte dit principe uitstekend en het geeft contrastwerking (ik beloof je dat het in het boek genuanceerder en subtieler is verweven ;-), iets waar een kunstenaar graag mee werkt. Het tegen elkaar afzetten van uitersten, zodat het elkaar versterkt. (…)
‘Duality’ - mixed media on wood 130 × 70 × 3 cm | 2022
little prins
Mijn kleine vriendje van negen jaar is met verf in de weer gegaan. Hij kan experimenteren als geen ander en dit keer werd de spuitverf met veel enthousiasme ingezet. Op het moment zelf zit hij er dan helemaal in, om een dag later het gemaakte kunstwerk zo bij het oud papier te gooien als het aan hem ligt. Dus vroeg ik hem voorzichtig of ik zijn prachtige 'Jackson Pollock' mocht gebruiken om verder aan te werken. 'Ons gezamenlijke project is het dan', en daar lichtten zijn ogen van op. 'Krijg ik dan de helft van het geld als je hem verkoopt?', riep hij als een echte zakenman. We hebben na flink onderhandelen het eens kunnen worden over een percentage van de winst. Want hij wilde onder geen beding fiftyfifty delen in de winst en dan ook in de kosten van de gallery, het verwarmen, de inkoop van de materialen, PR, belasting etc. Bovendien zag hij na al mijn gedane werk wel in dat ik er wat meer tijd in gestoken had dan hij. (…)
‘Little Prins’—21 × 29 cm mixed media | 2025
wie maakt de mooiste surprise?
Ik heb gelukkig nog net geen beteuterd kijkend kind gehad toen hij zijn zelfgemaakte Sinterklaassurprise voorzichtig tussen twee installaties schoof die niet hadden misstaan tijdens de Biënnale of welke kunsttentoonstelling dan ook. Geschokt kijk ik om me heen en vraag me met een schuldgevoel af of het de bedoeling was dat de ouders 'helpen'. Die memo heb ik gemist. Natuurlijk heb ik mijn kind geholpen met het uitwerken van het idee, het klaarzetten van alle knutselspullen. Ik heb alle praktische randzaken geregeld en ervoor gezorgd dat het gedicht ook daadwerkelijk de routemap is geworden van de surprise. Al met al best een beetje inzet van mijn kant, maar ik ben bang dat ik nog steeds tekortgeschoten ben. Hoe hebben die knutselprojecten dat niveau kunnen bereiken? (…)
(plaatje dankzij Midjourney)
colored ray
NIEUWE SAMENWERKING
Ik ben super enthousiast om een aankomende samenwerking aan te kondigen met Antonius van Ateljee Antonius! Hij heeft mij een halve bol van gips gegeven die ik gemonteerd heb op een houten plaat met een doorsnede van 30 cm, en dat heeft de basis gevormd voor een experimenteel voorproefje. Dit werk van mixed media op hout is een voorbode van wat komen gaat, en ik kan niet wachten om te ontdekken waar dit creatieve avontuur ons naartoe zal brengen. De mogelijkheden zijn eindeloos!