reflecties
wekelijkse columns · bij elke column een van mijn werken
onder het oppervlakbeweeg eroverheen · klik op een thema
Jos, de anti- tropische boom
Hoi, mijn naam is Jos. Ik ben een anti-tropische boom (wat zoveel inhoudt dat ik eruitzie als een palmboom maar allesbehalve veel zon mag genieten). Ik heb heerlijk sappige vruchten voortgebracht, sta stevig met mijn wortels in de grond en toch overviel mij laatst een storm die zijn weerga niet kende. Ik kan nog steeds niet geloven dat ik het er heelhuids vanaf heb gebracht, zo heb ik staan schudden en beven. Mijn wortels zijn opnieuw zoekend naar houvast, mijn stevige basis probeert de knoop waarin hij is geschoten te ontwaren en van alle ellende hebben de vruchten zich teruggetrokken en gewapend tegen meer slecht weer door hun schil te verstevigen. Geloof me, het zijn geen kokosnoten, maar ze zijn nu net zo hard geworden, als niet harder. (…)
‘stormy weather’ - mixed media van 11 × 14 cm | 2026
Het speciale hoedje van viktor
Misschien ken je ze wel: mensen met 'aluminiumfolie-hoedjes' op die zichzelf beschermd wanen van alle slechte invloeden om hen heen. Er wordt wat de spot mee gedreven met deze mensen en deze hoedjes, maar Viktor is er niet een van, van deze spotdrijvers. Hij weet wel beter. En niet in de laatste plaats omdat Viktor ook een hoedje heeft met speciale krachten.
Zijn oma heeft het hoedje voor hem gehaakt. Toen ze de lap, die nog afgestikt moest worden, in de vensterbank had gelegd, was er iets vreemds gaande. Zo herinnerde zijn oma het in ieder geval. Het lapje stof was een dag later namelijk nat en een tikje verfrommeld. Ze heeft zich suf gepiekerd over wat er gebeurd zou kunnen zijn en berustte uiteindelijk in de gedachte dat er per ongeluk een glas water overheen gegaan moest zijn. (…)
‘Sun, sun, sun, here I come…’ - mixed media 11 × 14 cm | 2026
het eeuwige reizen
Een extreem winterse dag blijkt dé dag te zijn. Hij zag het al een poos aankomen, wist dat hij op het punt stond weer verder te reizen. Hij verlangde naar die plek, onderweg, waar het voelt als thuis en hij zichzelf veel beter begrijpt dan hier. Waar 'hier' is, wordt met het verstrijken van de jaren steeds onduidelijker voor hem. Toen hij hier net was ook, maar toen was het een andersoortige onduidelijkheid. Een zoekende... onderzoekende onduidelijkheid. Nu, in de winter van zijn leven, is het onduidelijke karakter omvattender, beduidender... Het zoeken heeft een einde gevonden. De onduidelijkheid is een feit gebleken dat steeds andere gedaanten aannam. Hij voelt zich er niet machteloos onder, eerder berustend. Zo is het hier op deze plek nu eenmaal en al die jaren hebben daar niets aan kunnen veranderen. (…)
‘Black Hole’ | (SOLD)
vlindertje ‘ammenooitniet’
Soms opent geluk zich niet door harder te vliegen, maar door zachter te fladderen.
Vlindertje ‘Ammenooitniet’ vloog door een laag wolkendek heen en maakte zich druk. Hij had een lange reis gemaakt als rups die maar niet genoeg bladeren kon eten en steeds maar weer op zoek was naar iets om zijn buik te vullen. De donkere dagen in de cocon hadden hem neerslachtig en verdrietig gemaakt en het wachten leek voor eeuwig te duren. Vriendjes van hem hadden aangegeven dat het wachten het meer dan waard zou zijn.
Er gaat een wereld voor je open straks, zeiden ze.
Vlindertje ‘Ammenooitniet’ zag het helaas niet zo zonnig in. Dat bleek zelfs toen hij, na de lange zit in zijn veeeeel te kleine huisje, zijn gigantische blauwe vleugels mocht uitslaan en zonder enige oefening of aarzeling zomaar de lucht in fladderde. Want zo heet dat als je een vlinder bent: fladderen. Dat had hij al horen zeggen. Vliegen is iets totaal anders, werd hem ingefluisterd.
‘Wees maar blij dat je een fladderaar bent,’ zeiden ze er dan voldaan achteraan. (…)
animatie fragment van ‘…and then there was light!’ - 34 × 24 cm | 2019