reflecties
wekelijkse columns · bij elke column een van mijn werken
onder het oppervlakbeweeg eroverheen · klik op een thema
Rechtvaardigheid
Een groot rechtvaardigheidsgevoel klinkt bij uitstek als iets nobels, als iets wat gerechtvaardigd is, vind je niet? Zo sta ik er ook in en mijn kind en ik hebben beide precies dat. Een enorm groot rechtvaardigheidsgevoel. Maar de laatste tijd vraag ik me meer en meer af: wat houdt dat rechtvaardigheidsgevoel precies in? Wanneer heb je het en wanneer is het ook echt gerechtvaardigd om je erop te beroepen? In welke mate ook vooral.
Als ik namelijk eenmaal denk dat ik in mijn recht sta, aan de goede kant van het verhaal, dan graaf ik me als een pitbull in om de onderste steen boven te krijgen. Ieder detail, iedere observatie, iedere nuance moet aan bod komen en elk woord wordt door mij persoonlijk gewikt en gewogen. In dat proces vraag ik veel van een ander. Mij op zo'n moment proberen te volgen is voor vrijwel niemand haalbaar, want ik beweeg me als een forensisch rechercheur door het argument heen. Mij onderbreken heeft weer heel andere gevolgen, want ik heb de totale, voor mij complexe situatie bij lange na nog niet op tafel, dus even doorbijten nog. Ja, en dan rijst de vraag of met de fijne kam erdoorheen gaan je ook daadwerkelijk bij dat recht gaat brengen, nog voordat de ander instort van vermoeidheid en zijn of haar zenuwstelsel helemaal overspannen is geraakt. 'Agree to disagree' lijkt een zoveel volwassenere benadering van dit soort onenigheden.
‘Protecting’ mixed media | 21 x 30 cm | 2023
AANVAARDING
Het woord is gevallen. Nu al meer dan eens. Keer op keer verrast het mij hoe eenvoudig het van de tong rolt van deze en gene, begeleid door zo'n blik die je het gevoel geeft dat je naïef en onervaren bent. Zo'n 'het-is-wat-het-is-blik' en dan met een klein beetje laatdunkendheid, alsof je dit zelf ook wel had kunnen bedenken. En als je heel eerlijk bent had je dit zelf ook kunnen bedenken, maar dat is precies het punt: je WILT dit niet bedenken. En deze en gene is op dreef met zijn of haar open deuren, je koopt er alleen HELEMAAL NIETS voor. Verzet, weerstand. Dat is wat je voelt. Dat is wat natuurlijk voelt als je in zo'n situatie zit. Je kent ze wel. De situaties die onwenselijk zijn. De situaties waar je echt niet op zit te wachten. De situaties waar je, als je pech hebt, ook nog eens zelf niets aan kunt doen; die er gewoon bij horen. Ja, hoor ik je denken, inderdaad, die situaties. Degene die nu geen enkele situatie voor de geest kan halen, is overduidelijk het voor-spek-en-bonenrondje aan het doen op deze aardbol. De rest is het stilzwijgend met me eens. Hier en daar is het leven niet altijd wat je ervan gehoopt hebt, toch? Zó, ik heb de toon gezet… Vanaf nu kan het alleen maar bergopwaarts gaan. Ik help het je hopen ;-) (…)
‘Against All Odds’ - mixed media 33 x 24 cm | 2025