Geduld is het woord dat me maar vanuit mijn scherm blijft aankijken… verwachtingsvol. Het is slechts het begin, de eerste woorden van mijn column vormen zich voorzichtig en vragen om meer, om wat filosofische kanttekeningen, om perspectief, een andere kijk, context. Normaliter heb ik in een klein uurtje alles wat ik erover kwijt wil, mijn reflectie erop, wel op papier gezet. Maar het woord speelt met me, daagt me uit, maakt me onzeker. Ik word erdoor uit mijn comfortzone getrokken en heb al twee keer een heel ander onderwerp uitgekozen, zodat ik deze uit de weg kon gaan. Ik wil het niet onder ogen komen, wil me onttrekken aan wat eruit voort zal komen, aan wat waarschijnlijk de constatering gaat zijn: dat wachten, op anderen, op bevestiging, op aandacht, op medewerking, op een gevoel van erbij horen, op liefde… dat het allemaal neerkomt op hetzelfde. Je kunt het enkel en alleen uit jezelf putten, jezelf schenken, van jezelf verwachten, en mocht de ander aan willen haken, dan is dat de bonus, het extraatje. Geduld is het woord dat in de weg staat van mijn verlangen, verlangen naar meer, beter, groter, sneller… Geduld is de bewaker van tevredenheid, dankbaarheid, voldoening, acceptatie. (…)

'With the Speed of Light' — mixed media in a wooden frame [experimental] | approx. 14 × 11 cm | 2025 — SOLD