reflecties
wekelijkse columns · bij elke column een van mijn werken
onder het oppervlakbeweeg eroverheen · klik op een thema
GELIJKMOEDIGHEID
Mocht jij zo'n blij ei zijn dat door de wereld stapt met enkel optimisme en plezier in het vizier, dan is deze blog wellicht niet voor jou. Deze is voor de mensen die evengoed blij kunnen zijn als verdrietig en boos, en die zich soms geen raad weten met de intensiteit ervan. Een kleine greep uit mijn leven, voor de beeldvorming.
Enkele dagen geleden lag ik op mijn knieën in een plas water midden in de hal, met overal om me heen gebroken glas zover ik kon kijken. Hoe dat glas daar terechtgekomen is, doet er minder toe dan hoe ik op het onverbiddelijke feit reageerde. Nuances? Ik was moe, verkouden, had een lange dag achter de rug, en ik stond voor mijn gevoel al met één voet in de relaxmodus van de avond, omdat mijn kind bijna op bed zou liggen. Maar nee dus. Ik ging nog niet chillen. Ik ging glas tussen de plinten vandaan vissen, een stofzuiger zoeken die het deed (wat een opgave bleek), ik ging handdoeken vol water en glas voorzichtig uitkloppen en op hoop van zegen uitwringen, ik ging stuk… Ja, daar is het. De eenvoudige taak van het opruimen brak me op dat moment op, en toen ik eenmaal aan mezelf had toegegeven dat ik deze paar simpele handelingen amper kon overzien, wilden de tranen niet meer stoppen. (…)
'Fireworks' - digital graph art 39 x 28 cm | 2016
GEDULD
Geduld is het woord dat me maar vanuit mijn scherm blijft aankijken… verwachtingsvol. Het is slechts het begin, de eerste woorden van mijn column vormen zich voorzichtig en vragen om meer, om wat filosofische kanttekeningen, om perspectief, een andere kijk, context. Normaliter heb ik in een klein uurtje alles wat ik erover kwijt wil, mijn reflectie erop, wel op papier gezet. Maar het woord speelt met me, daagt me uit, maakt me onzeker. Ik word erdoor uit mijn comfortzone getrokken en heb al twee keer een heel ander onderwerp uitgekozen, zodat ik deze uit de weg kon gaan. Ik wil het niet onder ogen komen, wil me onttrekken aan wat eruit voort zal komen, aan wat waarschijnlijk de constatering gaat zijn: dat wachten, op anderen, op bevestiging, op aandacht, op medewerking, op een gevoel van erbij horen, op liefde… dat het allemaal neerkomt op hetzelfde. Je kunt het enkel en alleen uit jezelf putten, jezelf schenken, van jezelf verwachten, en mocht de ander aan willen haken, dan is dat de bonus, het extraatje. Geduld is het woord dat in de weg staat van mijn verlangen, verlangen naar meer, beter, groter, sneller… Geduld is de bewaker van tevredenheid, dankbaarheid, voldoening, acceptatie. (…)
'With the Speed of Light' — mixed media in a wooden frame [experimental] | approx. 14 × 11 cm | 2025 — SOLD