Mijn schoonvader, Rob Dupper, is overleden. Zo plompverloren als ik het nu meld, is het ons ook overkomen. Het ene moment is hij een vanzelfsprekend deel van je leven, het andere moment is hij er niet meer. En dat is wat het leven is. Hij was zelf degene die daar altijd nuchter over sprak. Als in het verleden iemand was 'heengegaan' dan haalde hij betekenisvol zijn schouders op en zei iets in de trant van: 'Het is wat het is en het leven gaat door'. Hij was geen pieper. Hij had genoeg onder de leden om de hele dag uitgebreide verslagen te kunnen geven over het hoe en waarom van zijn lijden, maar hij repte daar met geen woord over. Je moest het uit hem trekken en er werd nooit over uitgeweid. Het is mooi als je zo in het leven staat, zo positief en anderen daarmee ontlast, maar je neemt het wel allemaal op je. Ik denk dat Rob dat deed. Hij nam het allemaal erbij, op zijn schouders, en vroeg niet om hulp. Hij kachelde gewoon door, kop ervoor en gaan. Het mooie was dat hij dat met een goed humeur kon doen, want plezier stond bij hem hoog in het vaandel. De schuine grapjes en zijn gulle lach zullen voor mij altijd onderdeel van de herinneringen zijn. (…)

‘Mata Hari’ mixed media | 40 x 29 cm (without frame) | 2023| was Robs lievelingsbeeld en heeft hij op zijn tachtigste van ons voor zijn verjaardag gekregen