ODE AAN DE ZON

Daar zit ik dan op mijn bankje voor huis de eerste zonnestralen te absorberen alsof mijn leven ervan afhangt. En geloof me dat het dat doet. Zoals ieder jaar is de winter, voor mij in ieder geval, nét iets te lang geweest en het verlangen naar warmte en het buitenleven groot. Altijd weer is het een wankel evenwicht, maar de afgelopen weken sloeg mijn metertje volledig in het rood en ben ik als een soort junkie vandaag eindelijk mijn shot vitamine D gaan halen. Kun je een overdosis vitamine D krijgen? Want ik ga ervoor! Ik lijk wel een zonaanbiddende extremist en zou het liefst onmiddellijk mijn korte rokjes vooraan in de kast hangen (vrouw van bijna vijftig: wie houd ik voor de gek ;-), maar ik weet beter. De lente in Nederland is een fragiel gegeven, de winter en de zomer ook trouwens. Niet getreurd, in de herfst zitten we geramd! De ironie. (…)