Iedere week schrijf ik een persoonlijke column over waar jij en ik zoal tegenaan lopen — eerlijk, met een filosofisch randje en af en toe een glimlach. Benieuwd? Laat je emailadres achter, dan ontvang je wekelijks van mij een reflectie.
GELIJKMOEDIGHEID
Mocht jij zo'n blij ei zijn dat door de wereld stapt met enkel optimisme en plezier in het vizier, dan is deze blog wellicht niet voor jou. Deze is voor de mensen die evengoed blij kunnen zijn als verdrietig en boos, en die zich soms geen raad weten met de intensiteit ervan. Een kleine greep uit mijn leven, voor de beeldvorming.
Enkele dagen geleden lag ik op mijn knieën in een plas water midden in de hal, met overal om me heen gebroken glas zover ik kon kijken. Hoe dat glas daar terechtgekomen is, doet er minder toe dan hoe ik op het onverbiddelijke feit reageerde. Nuances? Ik was moe, verkouden, had een lange dag achter de rug, en ik stond voor mijn gevoel al met één voet in de relaxmodus van de avond, omdat mijn kind bijna op bed zou liggen. Maar nee dus. Ik ging nog niet chillen. Ik ging glas tussen de plinten vandaan vissen, een stofzuiger zoeken die het deed (wat een opgave bleek), ik ging handdoeken vol water en glas voorzichtig uitkloppen en op hoop van zegen uitwringen, ik ging stuk… Ja, daar is het. De eenvoudige taak van het opruimen brak me op dat moment op, en toen ik eenmaal aan mezelf had toegegeven dat ik deze paar simpele handelingen amper kon overzien, wilden de tranen niet meer stoppen. (…)
'Fireworks' - digital graph art 39 x 28 cm | 2016